Αναρτήθηκε από τον/την 
«Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα μπροστά σε πρωτοφανείς και δραματικές εξελίξεις. Διακυβεύεται το παρόν και το μέλλον της ως ανεξάρτητης και βιώσιμης χώρας. Κατά συνέπεια, το πρόβλημά της είναι σήμερα πρόβλημα επιβίωσης. Πρόβλημα εθνικό και όχι απλώς πρόβλημα χρέους».
Η έκκληση 13 αγωνιστών της εθνικής αντίστασης για τη σωτηρία της Ελλάδας και του ελληνικού λαού συντάχθηκε έπειτα από πρωτοβουλία των Μανώλη Γλέζου και Μίκη Θεοδωράκη και έχει στόχο την κοινή πορεία των πολιτικών δυνάμεων που έχουν ταχθεί κατά του Μνημονίου και την αλλαγή των συσχετισμών των πολιτικών δυνάμεων.
Την πρωτοβουλία των 13 έσπευσε να χαιρετίσει ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας.
Οπως γράφουν στην έκκληση:
«Εμείς, αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, αναλογιζόμενοι τις ιστορικές στιγμές που περνάει η χώρα μας, συναντηθήκαμε στην Αθήνα και συμφωνήσαμε ότι παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν βρίσκεται σήμερα υπό στρατιωτική κατοχή, εντούτοις, 70 χρόνια μετά την ίδρυση του ΕΑΜ, βρίσκεται ξανά μπροστά σε αντίστοιχου ιστορικού μεγέθους τραγωδία. Σήμερα διακυβεύεται η εθνική ανεξαρτησία, καταπατείται το Σύνταγμα και υποθηκεύεται η επιβίωση μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού».
Οι «13» καλούν «σε κοινόν αγώνα με στόχο: την άμεση απεμπλοκή της χώρας από το Μνημόνιο και την εκδίωξη της τρόικας, την ανάκτηση και την κατοχύρωση της εθνικής κυριαρχίας, την αναδιανομή του πλούτου υπέρ αυτών που τον δημιουργούν και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, το ριζικό γεωπολιτικό αναπροσανατολισμό της χώρας μας.
»Κατά συνέπεια: Καλούμε τους Ελληνες πατριώτες να απεγκλωβιστούν από τον δογματισμό και την καταστροφική πολιτική των δύο κομμάτων εξουσίας, τα οποία είναι δέσμια της πολιτικής μας εξάρτησης και των συμφερόντων του ελληνικού και του ξένου κεφαλαίου.
Καλούμε τους Ελληνες πατριώτες σε αγωνιστική συνεργασία, με άμεσο στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης του Μνημονίου και την αλλαγή των συσχετισμών και πολιτικών δυνάμεων, ώστε η λαϊκή πλειοψηφία να επιβάλει την αλλαγή της διακυβέρνησης και της πορείας της χώρας. Καλούμε σε αγώνα για μια κυβέρνηση σωτηρίας της πατρίδας. Για μια κυβέρνηση που θα φέρει το λαό στην εξουσία».
Το κείμενο υπογράφουν οι: Βαρδής Βαρδινογιάννης, Μανώλης Γλέζος, Νίκος Γουργιώτης, Βούλα Δαμιανάκου, Βάσω Θανασέκου, Μίκης Θεοδωράκης, Θόδωρος Καλλίνος, Μαρία Καραγιώργη, Παναγιώτης Κατερίνης, Ελένη Μπενά, Τάκης Μπενάς, Ευτύχης Μπιτσάκης, Γιώργος Τσαπόγας.
Διαβάστε ακόμη.
Μοιραστείτε αυτό το άρθρο:
Σοκ και Δέος
Προκαταρκτική εξέταση για την Coca Cola
Γ. Δρίκος: Θα δουλέψουμε και θα κερδίσουμε το στοίχημα για την περιοχή μας
Προσοχή!
Παραδοχή Χρυσοχοΐδη: Είμαι Πόντιος
Απίστευτο "χώσιμο" των φαντάρων στην 211 ΕΜΑ της Κομοτηνής
ΕΛΔΥΚ: Το κάτεργο του φαντάρου
Πορείες για την επέτειο δολοφονίας του Αλέξη
"Συμφωνώ αλλά δεν υπογράφω"
Αγανακτηση στα γήπεδα
Πρώτα-πρώτα, να ξεκαθαρίσουμε κάτι : όταν μιλάει κανένας για τη «χώρα», την «Ελλάδα», την «πατρίδα», αυτός που ακούει πρέπει να το μεταφράζει «αστική τάξη». Είναι ο τρόπος που εκφράζεται η αστική τάξη για τον εαυτόν της και την κυριαρχία της, ο τρόπος για να ρίχνει στάχτη στα μάτια του λαού και να τον καλεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της. Οι «αριστεροί» αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, επικαλούνται τις περγαμηνές τους στην Εθνική Αντίσταση, όπου ο αγώνας ήταν κοινός για όλο τον ελληνικό λαό, με εξαίρεση τους συνεργάτες των Γερμανών, οπότε η αστική τάξη μπορούσε να συμπαραταχθεί με τους εργάτες, για να ζητούσουν τη συμπαράταξη του λαού με την αστική τάξη, σήμερα, για να σωθεί η αστική τάξη, γιατί αυτή δημιούργησε το χρέος, αυτή κινδυνεύει με χρεοκοπία, αυτή ξεζουμίζει το λαό, για να πληρώσει τα χρέη της.
Αν θέλανε οι «αντιστασιακοί» μας να κάνουν εθνική αντίσταση, θα έπρεπε να πουν ότι σήμερα ο εχθρός είναι η αστική τάξη κι αυτή θα πρέπει να ανατραπεί, για να πάρουν την εξουσία οι εργάτες. Φυσικά, κάτι τέτοιο ούτε που τους περνάει από το μυαλό.
Ας δούμε τώρα το ίδιο το κείμενο :
Γράφουν : «Διακυβεύεται το παρόν και το μέλλον της (Ελλάδας) ως ανεξάρτητης και βιώσιμης χώρας». Δηλαδή, μέχρι τώρα, η Ελλάδα ήταν ανεξάρτητη χώρα και μάλιστα «βιώσιμη» (!). Για το πόσο ανεξάρτητη ήταν ας μην πούμε τίποτα, γιατί ήδη γελάει, με τη δήλωση αυτή, και το παρδαλό κατσίκι. Όσο για τη «βιωσιμότητα», πόσο βιώσιμη μπορεί να είναι μια χώρα, που δεν παράγει σχεδόν τίποτα, αυτό παραμένει μυστήριο. Ειδικά, οι «αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης», που είναι όλοι «αριστεροί», θα έπρεπε να απολογηθούν για τη λύσσα της «αριστεράς» ενάντια σε οποιαδήποτε επένδυση πήγαινε να γίνει σ’ αυτή την υποανάπτυκτη χώρα, για το μίσος της «αριστεράς» για την ανάπτυξη, που εκφραζόταν με την πανέξυπνη αιτιολόγηση ότι η ανάπτυξη θα φέρει κέρδος στους καπιταλιστές, στα μονοπώλια, στις πολυεθνικές και δε συμμαζεύεται. Αυτό μοιάζει με την παλιά συνταγή του κομπογιαννίτη : «πονάει δόντι, βγάλει δόντι, πονάει μάτι, βγάλει μάτι». Και αφού της βγάλανε τα μάτια της ανάπτυξης με τις περιοδεύουσες «επιτροπές κατοίκων», που διαμαρτύρονταν ενάντια σε κάθε επένδυση και το Συμβούλιο Επικρατείας, που ματαίωνε τις επενδύσεις ως καταστροφικές για το περιβάλλον, τους πήρε ο πόνος για τη βιωσιμότητα της χώρας. Ουαί υμίν, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί!
Οι δανειστές, όμως, απαιτούν «την αδιάκοπη πληρωμή των τόκων και των χρεολυσίων». Ε, αυτή είναι, πια, μια εντελώς παράλογη απαίτηση και η «Ελλάδα» (η αστική τάξη) καλά θα κάνει (σα γνήσια μπαταξού, που ήταν πάντα) να μην πληρώσει τίποτα. Φυσικά, κι εγώ δεν είμαι της άποψης ότι πρέπει να πληρώσει ο λαός τα χρέη της αστικής τάξης. Θεωρώ πως η εργατική τάξη, που είναι η μόνη τάξη, που δεν επωφελήθηκε ούτε ένα ευρό από το δανεισμό, αυτή που πρέπει να πάρει την εξουσία και είναι η μόνη τάξη που δικαιούται να αρνηθεί να πληρώσει το χρέος. Μόνο αυτή και μόνο με την προϋπόθεση ότι θα πάρει την εξουσία. Διαφορετικά, ζητάμε τη διατήρηση της αστικής τάξης στην εξουσία και τη βοηθάμε να μην πληρώσει αυτά που χρωστάει, επικαλούμενοι την εθνική ανεξαρτησία, τη βιωσιμότητα της χώρας, την άρνηση πώλησης της Ακρόπολης και άλλα «ηχηρά παρόμοια».
Αλλά, βλέπεις οι απαίσιοι δανειστές έχουν την παράλογη απαίτηση «να τους δοθεί ως αντιπαροχή ο δημόσιος πλούτος». Ας παραβλέψουμε την κακοποίηση της ελληνικής γλώσσας με την ασυναρτησία της «αντιπαροχής» και ας δούμε την ουσία : Όταν χρωστάς κάτι και βρεθείς σε αδυναμία να πληρώσεις, σε κηρύσσουν σε κατάσταση χρεοκοπίας και σου εκπλειστηριάζουν την περιουσία σου για να ικανοποιηθούν οι δανειστές. μια και πρόκειται, λοιπόν, για χρέη του ελληνικού δημοσίου, που τα έχει συνάψει για λογαριασμό του η αστική τάξη με τις «λαοπρόβλητες» κυβερνήσεις της, πολύ ορθά οι δανειστές ζητάνε να ικανοποιηθούν με την εκποίηση του δημόσιου πλούτου. Αυτή την απαίτηση μπορεί να τη βρίσκει απαράδεκτη μόνο όποιος ταυτίζει τον εαυτόν του με την αστική τάξη και θέλει να αναλάβει την υπεράσπισή της. Ξαναλέω ότι αν εννοεί ότι δεν αναγνωρίζει τα χρέη της αστικής τάξης, θα έπρεπε πριν από όλα να θέτει το θέμα της ανατροπής της από τους εργάτες. Το ίδιο απαράδεκτη είναι και η στάση του ΚΚΕ, που ζητάει μεν την ανατροπή, αλλά από την εργατική τάξη και τους «συμμάχους της», δηλαδή τους μικρομεσαίους, που συμμετείχαν στην κατασπατάληση του δημόσιου πλούτου και «μαζί έφαγαν» τα δάνεια με την αστική τάξη
Οι «αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης» αφού μας διαβεβαιώσουν ότι η «απαίτηση των δανειστών» να πάρουν τα λεφτά τους και τους συμφωνημένους τόκους τους «υποθηκεύει την ανεξαρτησία της χώρας και την επιβίωση του ελληνικού λαού» και παρόλο που δεν έχουμε στρατιωτική κατοχή, αυτοί θυμήθηκαν το ΕΑΜ και μας καλούν να υπερασπίσουμε την εθνική ανεξαρτησία και το Σύνταγμα, καθώς και την επιβίωση «μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού». Δηλαδή, παρόλο που δε συμβαίνει να είμαστε υπό κατοχή, τελικά είμαστε στην ίδια κατάσταση και χρειάζεται ένα νέο ΕΑΜ.
Κι έτσι «Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην ιστορία, απέναντι σε εκείνους που θυσιάστηκαν για να είμαστε σήμερα ελεύθεροι, αλλά και απέναντι στον εαυτό μας» (αλήθεια, αυτό το «απέναντι στον εαυτό μας» τι να σημαίνει άραγε, εκτός από το αναρχικό «viva nosotros!» – «ζήτω εμείς!» των Ισπανών αναρχικών;) καλούν όλους τους «αντιμνημονιακούς» να διώξουν την τρόικα, να ανακτήσουν την εθνική κυριαρχία(!) και να αναδιανεμηθεί ο πλούτος «υπέρ αυτών που τον δημιουργούν»!
Το να μην πληρώσει η αστική τάξη το χρέος της εκφράζεται με την απαίτηση να φύγουν οι ενοχλητικοί δανειστές (να φύγει η τρόικα!) κι έτσι θα ανακτηθεί και η εθνική κυριαρχία, την οποία κατέλυσε η τρόικα και οι δανειστές, ενώ ο μπαταξής μπορεί να είναι εθνικά υπερήφανος και κυρίαρχος.
Η «αναδιανομή του πλούτου» είναι ένα άλλο αστείο. Ας αφήσουμε το ότι όταν δεν παράγεται τίποτα, δεν υπάρχει και τίποτα να διανεμηθεί, ας αφήσουμε και το ποιος θα κάνει την αναδιανομή και ας δούμε μόνο την έκφραση «υπέρ αυτών που τον δημιουργούν» : μέχρι τώρα η διανομή ήταν υπέρ αυτών που δε δημιουργούν τον πλούτο, τώρα θα γίνεται υπέρ αυτών που τον δημιουργούν. Το σωστό θα ήταν να γράψουν ότι ο πλούτος θα ανήκει ΜΟΝΟ σ’ αυτούς που τον δημιουργούν κι όχι ότι η αναδιανομή θα γίνεται απλώς «υπέρ αυτών που δημιουργούν τον πλούτο». Αλλά, μη ζητάμε τόσο πολλά, αντιστασιακοί είναι οι άνθρωποι, δεν είναι σοσιαλιστές. Αναγνωρίζουν το δικαίωμα του καπιταλιστή να ζει από την εργασία των άλλων, αλλά να μην είναι και φαταούλας. Το μόνο που δε μας λένε είναι πώς θα δεχτεί ο καπιταλιστής αυτή την αναδιανομή. Φοβάμαι ότι δε θα τη δεχτεί και μια και οι «αντιστασιακοί» μας δε λένε κουβέντα για ανατροπή της αστικής τάξης, μάλλον μας δουλεύουν ψιλό γαζί όταν μιλάνε για «αναδιανομή».
Το καλύτερο, όμως, το άφησαν για το τέλος : ζητάνε «τον ριζικό γεωπολιτικό αναπροσανατολισμό της χώρας μας».
Μήπως αυτό σημαίνει την πρόσδεση στον άξονα της Ρωσίας ή της Κίνας και το οριστικό διαζύγιο με την επάρατο «Δύση»; Κάποτε, αυτό σήμαινε την προσχώρηση στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο, σήμερα σημαίνει να φύγουμε από τη Σκύλλα και να πέσουμε στη Χάρυβδι και όποιος το ζητάει αυτό, σημαίνει ότι εκτός από τη διατήρηση στην εξουσία της αστικής τάξης, (που θα μπορούσε ακόμα και να αιτολογηθεί με βάση την «εθνική ομοψυχία», προκειμένου να χτυπηθεί ο εξωτερικός εχθρός), οι αντιστασιακοί μας ζητάνε να ανακτήσουμε την ανεξαρτησία μας από τη Δύση για να την προσφέρουμε σα δώρο αρραβώνα στην Ανατολή. Και μ’ αυτό το τελευταίο χάνουν και την ελάχιστη αξιοπιστία που τους εγγυώνται οι παλιπές τους περγαμηνές, χάνουν μια για πάντα τον τίτλο του «αντιστασιακού». Μετά από αυτό, το να καλούν τους «έλληνες πατριώτες» να κάνουν το οτιδήποτε ηχεί σαν πικρή ειρωνεία. Αιδώς, Αργείοι!